Emocje w rekrutacji – jak zachować zdrowie i zdobyć pracę?

fot. pixabay.com

Popularne przekonanie głosi, że umiejętność opanowania stresu jest jedną z elementarnych i niezbędnych umiejętności w przypadku większości stanowisk pracy. Co gorsze kierując się tym nie do końca słusznym przekonaniem spora część rekruterów wystawia swoich kandydatów na mniej lub bardziej udane próby, testując w ten sposób ich wytrzymałość, elastyczność i opanowanie w wymagającej sytuacji.

 

Z drugiej strony techniki radzenia obie ze stresem są również przedmiotem zainteresowania kandydatów siedzących po drugiej stronie stołu. Niewątpliwie w codziennym życiu jest wiele sytuacji, w ramach których powinniśmy powstrzymać się od ekspresji emocji. Przykładem może być sytuacja, w której otwieramy nietrafione prezenty  świąteczne. Czasami manifestacja dezaprobaty stanowi wymaganą normę społeczną i powstrzymywanie się przed jej wyrażeniem oceniane jest jako nie na miejscu. Spróbujmy zatem odpowiedzieć sobie na pytanie czy warto zatem  tłumić i maskować emocje? Do jakich konsekwencji prowadzi owe powstrzymywanie i jaki ma związek ze zdrowiem? Do której kategorii sytuacji należą rozmowy rekrutacyjne i czy powinniśmy w czasie spotkań z rekruterem powstrzymywać się od wyrażania ekspresji?

 

Metoda

 

Interesujących danych dotyczących skutków powstrzymywania i wyrażania emocji przeprowadziła Sieverding (2009). W zrealizowanym przez badaczkę projekcie badawczym udział wzięło 74 absolwentów wyższej uczelni. Uczestnicy poinformowani zostali, że przygotowane przez nich nagranie video poddane zostanie ocenie ekspertów zajmujących się rekrutacją. Przygotowując nagranie uczestnicy poproszeni zostali odpowiednio o ukrywanie lub eksponowanie ekspresji odczuwanych emocji. Bezpośrednio przed oraz po nagraniu uczestnicy poproszeni zostali o wypełnienie kwestionariusza, w którym określali swój stan emocjonalny. Otrzymali oni również informację, że zadeklarowany przez nich stan emocjonalny nie będzie przedmiotem oceny asesorów.

 

Wyniki

 

Okazało się, że mężczyźni częściej niż kobiety przyznawali się do tłumienia emocji podczas rozmowy rekrutacyjnej. W analizowanej grupie 62% mężczyzn i 35% kobiet określonych zostało mianem „tłumiących”, zaś 63% kobiet i 34% mężczyzn jako ‘nietłumiących”. Wyjaśnieniem powyższej sytuacji mogą być oczekiwania stawiane przedstawicielom konkretnej płci (Brody, 2000; Grossman & Wood, 1993). W tym konkretnym przypadku socjalizacja mężczyzn. Przeprowadzone badania wykazały także, że większość uczestników (76% kobiet i 78% mężczyzn) odpowiedziało, że prezentowane przez nich zachowanie podczas rozmowy rekrutacyjnej było rezultatem oczekiwanych ról, charakterystycznych dla tej sytuacji. Mężczyźni bowiem są często wychowywani w przekonaniu, że ekspresja w szczególności negatywnych emocji nie będzie aprobowana przez otoczenie społeczne. Powiedzieć można zatem, w oparciu o przytoczone badania, że mężczyźni są lepszymi graczami niż kobiety. Ponadto rzadziej doświadczają negatywnych skutków wynikających z zaniechania ekspresji emocji. Okazało się także, że osoby powstrzymujące się od ekspresji odczuwanych emocji częściej postrzegane były jako bardziej kompetentne niż te, które uzewnętrzniały odczuwane emocje.

 

Wróćmy jeszcze na chwilę do emocji odczuwanych przez osoby uczestniczące w rozmowach rekrutacyjnych. Otóż okazało się, że kobiety tłumiące podczas rozmów emocje osiągały wyższe wyniki na skali depresji, zarówno bezpośrednio przed jak i po badaniu.  Co ciekawe kiedy kobiety uświadamiały sobie, że ich reakcja połączona z ekspresją lub tłumieniem emocji jest składową gry bądź wyzwaniem, rzadziej odczuwały negatywnych skutków wynikających z zaniechania emocji.

 

Praktyczne implikacje

 

Interesujące doniesienia z badań Sieverding (2009) wskazują, że to czy i w jakim stopniu doświadczymy negatywnych skutków wynikających z tłumienia doświadczanych emocji w znacznej mierze zależy od nas samych i tego w jaki sposób upatrujemy daną sytuację. Najbardziej korzystnym rozwiązaniem wydaje się być w dalszym ciągu rozmowa i dystans do otaczającego nas świata.


 

Źródło:

Sieverding M. (2009). ‘Be Cool!’: Emotional costs of hiding feelings in a job interview. International Journal of Selection and Assessment, 17, 4, 391-401.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *